СІ́ЛА ІНЕ́РЦЫІ,

вектарная фіз. велічыня, лікава роўная здабытку масы матэрыяльнага пункта (часціцы) на модуль яго паскарэння і накіраваная процілегла паскарэнню.

Пры крывалінейным руху часціцы адрозніваюць датычную С.і. Fτ = maτ і нармальную (цэнтрабежную) С.і. Fn = man , дзе m — маса часціцы, aτ — тангенцыяльнае паскарэнне, an — нармальнае паскарэнне. Ураўненне часціцы адносна неінерцыяльнай сістэмы адліку мае выгляд maад = F + Fпер + Fкар , дзе F — раўнадзейная ўсіх знешніх сіл, што дзейнічаюць на часціцу; Fпер = maпер — пераносная С.і.; aад і aпер — адноснае і пераноснае паскарэнні (гл. Адносны рух), Fкар — Карыяліса сіла. С.і. прапарцыянальная масе і таму нагадвае гравітацыйную сілу (сілу прыцягнення), што дазваляе параўноўваць рух часціцы адносна неінерцыяльнай сістэмы адліку з яе свабодным рухам у дадатковым («эквівалентным») гравітацыйным полі (гл. Эквівалентнасці прынцып).

А.​І.​Болсун.

т. 14, с. 375

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)